Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18738 K.2025/23736

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın savunmasının irdelenmeyerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına, sanığın aracı terk etmesi nedeniyle hırsızlık kastının olmadığının anlaşılması gerektiğine, sanığın savunmasında bildirdiği şahsın dinlenilmeden karar verilmesine, aracın gece çalan kişinin kim olduğunun katılan tarafından teşhis edilmemesine rağmen eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle artırım yapılmasına,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;