Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18811 K.2025/24527

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de; hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereği duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "...sanık iyi niyetinin kurbanı olduğu, olay tarihinde de alkollü olması nedeniyle kendisini ifade edemediğine, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturmadığına, mağdurun öç alma duygusu ile hareket edebileceği sanığa daha çok zarar vermek kastıyla gerçeğe aykırı beyanlarda bulunulabileceğine, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

tanıkların soruşturma evresinde verdikleri beyanlarında da sanığın savunmasının desteklendiği halde bu hususun nazara alınmamasına..." ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;