Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18836 K.2025/22072

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, sanık ...'in suça iştirak kastı ile hareket ettiğine dair savunmalarının aksine her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi, aksi takdirde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39. maddesindeki yardım etme hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanıkların cezalarında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak belirlenen suçun işleniş şeklinde alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirecek bir özellik olmadığı,

suç konusunun önem ve değerinin teşdit sebebi yapılmasının değer azlığı hükümleri uygulanması karşısında çelişki yarattığı, sanık ... ...'ün suçu kirasını ödeyememesi nedeniyle işlediğini beyan etmesi nazara alındığında dosyaya yansıyan hangi amaç ve saikin cezanın belirlenmesinde esas alındığının açıklanmadığı, bu doğrultuda dosya içeriğine ve kanuna uymayan yetersiz gerekçe ile temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği,

teşebbüs hükümleri uyarınca alt sınırdan indirim yapılmasının ve sanıklar hakkında takdirî indirim uygulanmamasının dosya kapsamı, adalet, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesiyle bağdaşmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunacak cezanın belirlenmesi sırasında "suç konusunun önem ve değeri" şeklindeki gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesine karşın, Bölge Adliye Mahkemesince anılan gerekçeye dayanılarak belirlenen temel ceza üzerinden sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca değer azlığı hükümleri uygulanması suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2. Sanıkların şikâyetçinin omzunda asılı çantadan içerisinde 260,00 TL nakit para bulunan cüzdanı çaldıkları ve kendilerini takip eden polis ekipleri tarafından yakalandıkları somut olayda, sanıklar hakkında hükmolunan cezalardan 5237 sayılı Kanun'nun 145. maddesi uyarınca indirim yapıldığı anlaşılmış ise de; nakit paranın yanında suça konu cüzdanın da değerinin tespit edilerek sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Sanık ...'in adlî sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2019 kesinleşme tarihli, 2010/156 Esas, 2014/551 Karar sayılı, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2017 kesinleşme tarihli, 2011/169 Esas, 2013/453 Karar sayılı, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması,