Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18865 K.2026/794

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın olay yerinde olduğuna dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, sanığın beyanlarına itibar edilmeyerek olay anında yakalanamayan şahsın sanık olduğuna inanılarak karar verildiğine, bilirkişi raporunun teşhise yönelik olmadığına, tanıkların olay saati ve hırsızlık yapan şahısların maske takması nedeniyle teşhise bulunamayacaklarına, diğer sanığın beyanına dayanılarak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.20 21... /400 Esas, 2021/2110 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarında mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.11.2021 tarihli ve 2021/400 Esas,

2021/2110 Karar sayılı kararı ile dosya içerisinde bulunan CD görüntüleri ile sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmaları karşısında, sanık ...'ın kask takmak suretiyle, sanık ...'in ise şapka ve atkı benzeri cisimle yüzlerini kapatmak suretiyle hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin tanınmamak için tedbir alınarak gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında,

hırsızlık eylemin TCK'nın 142/2-f. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu da oluşturduğu ve olayda birden çok nitelikli halin bulunduğu gözetilmeden sadece 142/2-h bendi uygulanmak suretiyle ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle verilen cezadan TCK'nun 119/1-b maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik cezalara hükmedilmesi..." gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.11.2021 tarihli ve 2021/400 Esas, 2021/2110 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2021/734 Esas, 2022/351 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,