Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18876 K.2026/118

I-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 26.09.2022 tarihli ve 2022/291 Esas, 2022/2428 Karar sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, "iş yerinde gerçekleşen hırsızlık olayında her ne kadar kamera kayıtları ve parmak izine rastlanmamışsa da katılanın ifadeleri ve dosyada diğer kişilerin ifadeleri değerlendirildiğinde sanıkların üzerilerine atılı suçları işlediklerinin kabulü ile hırsızlık olayında sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerekirken beraat kararı verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;