KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/18896 E., 2025/22092 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/560 E., 2022/3226 K.
- Suçlar
- Hırsızlık , konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- İlk Derece Mahkemesi beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
411 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraat kararı verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak, İlk Derece Mahkemesinin beraat hükümlerinin kaldırılmasına ve sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 62.maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 62,50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği , hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin; "her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, parmak izinin tek başına mahkûmiyet kararı için yeterli delil teşkil etmeyeceğine, sanığın suçun işlendiği eve kullanmak için uyuşturucu madde satın almaya gittiğine, cama bu sebeple dokunduğunu dair savunmasının, olayın meydana geldiği ... ilçesi ... mahallesinde uyuşturucu alım satımının yoğun olduğu göz önüne alındığında, gerçekliğe uygun olduğuna, sanığın sigortalı olarak bir restoranın kasa bölümünde çalıştığına,
maddi durumunun iyi olduğuna, hırsızlık suçuna tevessül edecek kişilikte olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/18896, K. 2025/22092, 4 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama