Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19005 K.2025/22829

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, sanığın parmak izinin tespit edilemediğine, kamera kayıtlarında görünen şahsın sanık olduğunu belirten net bir görüntü veya özellik bulunmadığına, tanıkların tanıklıktan vazgeçerek beyanda bulunmadıklarına, sanığın eski mahkûmiyetleri sebebiyle cezalandırıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;