Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19178 K.2025/255

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanık hakkında, Dairemizin 24.02.2021 tarihli ilâmından önceki hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 283/1 maddesi uyarınca sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından "...bozmaya konu karara ilişkin aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMK.

283/1 maddesi gereğince sanık için verilen cezanın kazanılmış hak teşkil etmesi nedeniyle neticeten.