Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19211 K.2025/24054

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı ve sanığa 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanma imkânının tanınmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 21.10.2020 tarihli eylemini gündüz vakti gerçekleştirdiği ancak 02.11.2020 tarihinde güneşin saat: 17.23'te battığı, gece vaktinin saat: 18.23'te başladığı ve sanığın bu eylemini gece vakti saat 18.40'ta işlemesi nedeniyle sanık hakkında iki eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,