Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19316 K.2023/5185

A. Sanığın, Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 12.04.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 13.04.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin, Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.08.2022 tarihli ve 2022/10630 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın katılanın kiralamış olduğu kamyonetinin iki adet aküsünü ve aracın iç kısmında bulunan mobil jeneratöre ait elektrik pano aksamı ile kablolarını söküp çaldığı, olayın kamera görüntüleri ve taraf beyanlarından gece vakti sayılan zaman diliminde gerçekleştiğinin görüldüğü ve bu şekilde hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 58, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/1376 Esas, 2022/1691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 3.Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/332 Esas, 2023/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; şartları oluştuğu hâlde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin uygulanmadığına ve re’sen dikkate alınacak sebeplere, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın kapalı kasa ve içinde mobil jeneratör olan kamyoneti bir şirketten kiraladığı, katılanın bu mobil jeneratörlerle konserlere enerji sağladığı, katılanın olay günü bu aracı ... ettiği, sabah saat 09.00 sıralarında aracın başına geldiğinde aracın yan kısmında bulunan 2 adet akünün ve aracın kapalı kasasında bulunan mobil jeneratöre ait elektrik pano aksamının ve kablolarının yerinde olmadığını tespit ederek şikâyetçi olduğu, mobese kameralarının incelenmesinde sanık ve temyiz dışı sanıkların hırsızlık yaptığının ve eylemlerini gece vakti işlediklerinin tespit edildiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanığın tevil yollu ikrara yönelik savunmaları, Görüntü İnceleme ve Tespit Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın atılı suç yönünden, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek, Mahkemece "sanığın 2. kez tekerrüre esas geçmişi, adli sicilinden görüleceği üzere hırsızlık suçundan pek çok kez hüküm giymiş olması, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde takdiri indirim hükmünün uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR