Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1936 K.2023/2927

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2012 tarihli ve 2012/571 Esas numaralı iddianame ile özetle; "sanığın suç tarihinde gece saat 03.15 sıralarında katılanın evinin mutfağının pencere doğramasını zorlayarak eve girip iki adet cep telefonunu çaldığı" iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 53/1; 116/4,53/1; 58/6. maddeleri gereğince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2012/63 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında "hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143 ve 116/4. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına” karar verilmiştir.

3. Anılan Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/6686 Esas, 2020/320 Karar sayılı ilâmıyla mahkûmiyet hükümlerinin "savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/557 Esas, 2021/439 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında "hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143 ve 116/4. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; "bahse konu olay ile bir ilgisinin bulunmadığına, hakkında verilen cezalara itiraz ettiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde gece vakti sayılan 03.15 sıralarında katılana ait ikâmetin penceresini zorlamak suretiyle açarak suça konu ikâmetten katılana ait iki adet cep telefonunu çaldığı, 449... IMEI no.lu telefonun kayıtlarından hereketle, bahse konu telefonun aynı gün saat 13.37'den itibaren sanık adına kayıtlı 0532…telefon no.lu hat takılarak, sanık tarafından 08.05.2008 tarihine kadar bu hat ile telefonun kullanıldığının sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanın da aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanık T.A.’nın iddiayı doğrulayan beyanları, iletişimin tespitine ilişkin HTS kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden

Sanığın suç tarihinde gece saat 03.15 sıralarında katılanın ikâmetinin mutfağının pencere doğramasını zorlayarak ikâmete girip iki adet cep telefonunu çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 03.05.2008 tarihinden mahkûmiyet tarihine kadar geçmiş olduğu ve bu nedenle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verildiğinden,

... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/557 Esas, 2021/439 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye uygun olarak DÜŞMESİNE,

B. Hırsızlık Suçu Yönünden

Sanığın bahse konu olayla bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmesine rağmen, suça konu telefonlardan birisinin sanık tarafından kendisine ait olduğu doğrulanan hat takılarak 5 gün süreyle kullanılması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın bahse konu olay ile bir ilgisinin bulunmadığına, hakkında verilen cezalara itiraz ettiğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.