Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19365 K.2026/1195

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, eksik incelemeyle haksız ve hukuka aykırı olarak hüküm kurulduğuna, sanığın olayın oluş şeklini anlatması suçu işlediği anlamına gelmediğine, Kaldı ki sanık "...daha sonra ...'in bulunduğu kafeye tekrar geldiğimde ... kafede değildi, ben de bunun üzerine ...'in kardeşine mesaj attım, ablasının telefonunun ben de olduğunu, merak etmemesi gerektiğini söyledim,..." şeklindeki beyanıyla suç işleme kastı olmadığını dile getirdiğine, suç işleme kastı olan bir kişinin bu hareketi yapmasının düşünülemeyeceğine,

ortada sanığın işlemiş olduğu bir suç olmadığına, dosya konusu olayda suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden hüküm kurulmasının isabetsiz olduğuna, sanığın tüm yargılama boyunca samimi ve tutarlı beyanlarda bulunduğuna, katılan ...'ın ise çelişkili beyanlarda bulunduğuna, takdiri indirime ilişkin kanuni nedenler değerlendirilmeden takdiri indirim uygulanmamasına karar verilmesinın hukuka aykırı olduğuna, ayrıca gerekçeli kararda hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine takdiren yer olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;