Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1937 K.2025/9994

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, "lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

1) İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada şikâyetçinin zararının giderilmediğine dair beyanını takiben, 28.12.2016 tarihli duruşmada sanığın savunmasında şikâyetçinin 1.400,00 TL zararını ödediğine dair beyanı karşısında, şikâyetçi dinlenilerek zararın giderilip giderilmediği, giderilmiş ise hangi tarihte ödeme yapıldığı hususu açıklığa kavuşturulup, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2-4. maddelerinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Tanık ve şikâyetçi anlatımlarında geçen iki ayrı keçi hırsızlığı olayından birisi hakkında inceleme konusu davanın açılmış olması sebebiyle, diğer keçi hırsızlığı eylemi hakkında birleştirme talepli iddianame düzenlenmesinin sağlanıp, yargılamaya birlikte devam edilip sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,