Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19409 K.2023/4738

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2021/777 E., 2022/935 K. ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.07.2012 tarihli ve 2012/14431 Esas No'lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, katılana ait işyerinin anahtarını kopyalayıp, yaşı büyük ve inceleme dışı sanık ...'ye vererek, katılanın işyerinden bilgisayarını çalması için yardım ettiğinden bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 39/2-c, 35 ve 31/2 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2013 tarihli ve 2012/622 Esas, 2013/774 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 39, 35,31/2, 62 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 2.440,00 TL adlî para cezası verilmiş, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 25.12.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 23.09.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı hükmedilen cezanın kesinleşmesi üzerine Mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.

3.İhbar üzerine Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli ve 2015/400 Esas, 2015/607 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay( Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/13135 Esas, 2020/1192 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm kurulduğu ve soruşturma evrakının fotokopiden ibaret olduğundan bahisle kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine,

Mahkemenin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/190 Esas, 2020/569 Karar sayılı kararı ile aynı hüküm kurulmuş, o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve 2020/11445 Esas, 2021/14656 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, eylemin müşterek faili olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmadığı, olay saati tespit edilmeden aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulandığı ve suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2021/777 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 43, 35, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hak gereği suça sürüklenen çocuğun 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın 2.240,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun, katılanın evinin yedek anahtarını haksız şekilde ele geçirdikten sonra, anahtarı, inceleme dışı sanık F.S:'ye verdiği, F.S.'nin olay günü, katılanın işyerine bu anahtarla girerek bilgisayar ve kasasını çalmak isterken, alarmın çalması üzerine eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 02.06.2012 tarihli Görgü Tespit ve Rıza Talep Tutanağı, 07.06.2012 tarihli Yakalama Tutanağı ve 05.09.2022 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesi gereğince genel mahkemenin çocuk mahkemesi sıfatıyla yaptırdıkları duruşmalarda Cumhuriyet savcısının bulunamayacağı gözetilmeden tüm celselere Cumhuriyet savcısının katılması telafisi mümkün olmadığından yargılamaya "Çocuk Mahkemesi sıfatıyla" bakıldığının belirtilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2.O yer Cumhuriyet Savcısının 30.09.2015 tarihli hüküm ve 23.09.2020 tarihli hükmü, suça sürüklenen çocuk aleyhine olacak şekilde temyiz etmiş olması, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli kararı ile de hükmün suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulmasına karar verilmiş olması karşısında, aleyhe temyiz olmadığı düşünülerek kazanılmış hakkın korunmasına dair 19.10.2022 tarihli inceleme konusu hüküm ile sonuç olarak eksik ceza infazına yol açacak şekilde hüküm kurulması, inceleme konusu hükme yönelik aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bozma konusu yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR