Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/19480 E. , 2023/10062 K. "İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/740 E., 2022/434 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Ba
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/19480 E. , 2023/10062 K. "İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/740 E., 2022/434 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54112 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/12/2020 tarihli ve 2020/22218 esas, 2020/16075 sayılı ilâmında yer ..., " ... 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesinde yer ... "Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç ... iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kişinin bu malın sahibi olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen malın sahibi olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ... kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA ... " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Anılan Yargıtay ilâmında da yer ... 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen malın sahibi olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesindeki düzenleme karşısında, somut olayda hükümlünün kendisine yediemin olarak teslim edilen malın sahibi olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/740 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Hükümlünün muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi uyarınca belirlenen 3 ay hapis ve 5 gün adlî para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümle maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 50,00 TL'den hesaplanmak suretiyle 1.850,00 TL ve 50,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.