Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19498 K.2023/9761

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54843 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/11824 esas, 2019/12935 karar sayılı ilâmında yer alan, "...CMK’nin 263. maddesinde ise "...tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabilir." hükmünün yer alması... ceza infaz kurumunda bulunmakla birlikte hüküm duruşmasına katılan sanık ...’ın yukarıdaki maddeler çerçevesinde CMK’nin 263. maddesinde gösterilen usul ile de temyiz başvurusunda bulunabileceğinin hatırlatılmaması karşısında,

sanığın 15.03.2018 tarihli istinaf isteminin süresinde olduğunun kabulünün gerektiği, bu nedenle sanık hakkında verilen hükümlerin usulüne uygun olarak kesinleştirilmediği ve kesinleşmeyen bu kararlara karşı CMK’nin 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, kanun yararına bozma isteminin reddine ..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

ceza infaz kurumunda bulunan sanığın yüzüne karşı veya yokluğunda verilen kararlarda 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle karara karşı kanun yollarına başvurabileceği hususunun gösterilmesi gerektiği nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, Nevşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu halde duruşmaya SEGBİS marifetiyle katılan sanığın yüzüne karşı verilen kararda 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle de kararı istinaf edebileceği hususunun gösterilmediği cihetle, Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2021 tarihli kararının kesinleşmediği,

bu itibarla eski hale getirme talebi bulunmayan sanık tarafından verilen 16/09/2021 ve 16/08/2022 tarihli dilekçelerin süresinde verilmiş istinaf ve itiraz dilekçeleri olarak kabulü ile istinaf talebi yönünden doğrudan merciine gönderilmesi gerektiği, itiraz talebi bakımından ise esastan bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre merciiine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın talebinin itiraz olarak kabulü ile yazılı şekilde reddine karar verilmesinde " isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar, Mahkemece 06.07.2021 tarihli kararın sanığın yüzüne karşı tefhimine karar verildiği halde istinaf/itiraz edilmeden kararların 14.07.2021 tarihinde kesinleştiği, sanığın kararlara yönelik16.09.2021 tarihinde istinaf/itiraz dilekçesi verdiği, istinafın/itirazın 7 günlük süresinde yapılması gerektiği ve sanığın bu 7 günlük süreyi geçirdiğinden bahisle sanığın talebi 24.09.2021 tarihli ek kararla reddedilmiş ise de;

karar duruşmasında Nevşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'a 06.07.2021 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf ve karara itiraz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle mahkûmiyet hükmünün ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usûlüne uygun tefhim edilmediği anlaşılmakla,

sanık tarafından verilen 16.09.2021 ve 16.08.2022 tarihli dilekçelerin süresinde verilmiş istinaf (hırsızlık suçu bakımından) ve itiraz (konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından) dilekçeleri olarak kabulü ile istinaf talebi yönünden dosyanın yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği, itiraz talebi bakımından ise, 5271 sayılı Kanun'un 268/2. maddesi gereği ise esas yönünden bir değerlendirme yapıp itirazı yerinde görürse kararını düzeltmesi,

yerinde görmezse itiraz merciine göndermesi gerektiği gözetilmeden, sanığın talebinin itiraz olarak kabulü ile yazılı şekilde reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR