Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19499 K.2023/4375

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2022/43 E., 2022/431 K. ...

SUÇ

Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2022 tarihli ve 2022/39 Esas sayılı iddianamesiyle hükümlü hakkında şikâyetçinin iş yerindeki eşyalara zarar verdiği iddiasıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/43 Esas, 2022/431 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 14.06.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/27028 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54811 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54811 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şikâyetçi ...'ın, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasının 28.04.2022 tarihli duruşmasında şikâyetçi olmadığını beyan etmesi ve hükümlünün şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın da bulunmaması karşısında, hükümlü hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince, şikâyet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir..” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesine göre mala zarar verme suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyet şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

3. Kovuşturma aşamasında, şikâyetçinin 28.04.2022 tarihli oturumda alınan beyanında hükümlü hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini, hükümlünün de 24.05.2022 tarihli oturumda hakkındaki şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun’un 73/4-6. fıkraları ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR