Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19532 K.2025/615

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 35. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve cezanın erteli 5 ay hapis cezası üzerinden infaz edilecek olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece lehe temyiz edilen 24.05.2016 tarihli ilk kararda, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan sonuç cezanın erteli 5 ay hapis cezası olduğu, bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan tüm maddeler uygulandıktan sonra sanık için belirlenen 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanık hakkında erteli 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra bu cezanın ertelenmesine karar verilmesi,