Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19540 K.2024/14778

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Katılanlar vekilinin vekâlet ücreti yönünden yapılan temyizi ile sanık müdafiinin şikâyetçiler ... ve ...'ya yönelik kurulan beraat hükümleri için vekâlet ücretinden yapılan temyizin incelemesinde;

Katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin “vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine” ilişkin talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 19.02.2013 tarihli ve 2011/137 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere; aynı davada yargılanan sanığın bir kısım suçlardan beraat etmesi, diğer suçlardan mâhkum olması hâlinde karşı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmadığı, sanığın şikâyetçiler ... ve ...'ya yönelik eylemlerinden beraat ettiği ancak şikâyetçi ...'ya yönelik eyleminden dolayı mahkûm olduğundan sanık müdafii bakımından vekâlet ücretine hükmedilmemesinin kanuna uygun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık müdafiinin şikâyetçi ...'ya yönelik kurulan mahkûmiyet hükmü için yapılan temyizinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın şikâyetçi ...'nın çantasından 100 TL ile 700 dolar aldığı, soruşturma aşamasındaki beyanlarında sadece 100 TL para çaldığını söyleyip, bu parayı şikâyetçinin eşi ...'ya hemen verdiğini söylediği ancak bu konuda ne şikâyetçinin, ne de şikâyetçinin eşinin beyanlarının alınmadığı, 700 dolar paranın da yargılama aşamasında şikâyetçiye ödenmesi nedeniyle mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi uygulanmış ise de; soruşturma aşamasında kısmî bir iade olup olmadığı tespit edilip, bu konu hakkında şikâyetçi ve eşi dinlenip eğer soruşturma aşamasında etkin pişmanlık varsa şikâyetçinin rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesinin gerekmesi,