Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19594 K.2024/21139

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2018/1755 Esas, 2018/2278 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 04.12.2018 tarih, 2018/1755 Esas, 2018/2278 Karar sayılı hükmünün sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, usulüne uygun olarak sanık müdafiine 19.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği, karar süresinde temyiz edilmediğinden 04.01.2019 tarihinde kesinleştiği, sanık tarafından 17.05.2019 tarihinde eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunulduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 21.05.2019 tarihli ek kararı ile sanığın eski hale getirme talebi hususunda karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu gözetilerek dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği,

sanığın bu sefer 28.05.2019 tarihli dilekçesiyle eski hale getirme ve dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinden vazgeçtiğini belirttiği, bunun üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 24.02.2020 tarih, 2019/13906 Esas, 2020/2669 Karar sayılı kararı ile sanığın 28.05.2019 tarihli dilekçesiyle eski hale getirme ve temyiz talebinden vazgeçmesi nedeniyle dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmiş olmasının anlaşılması karşısında;