Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19686 K.2025/4814

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılanlar vekilinin temyiz isteminin, tanıkların tutarlı ve net beyanları ile sanıkların savunmaları ile aynı doğrultuda olmayan görüntüler dikkate alınmadan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükümler kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi uyarınca sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de; sanıklar hakkındaki hükümler bakımından 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda delil değerlendirilmesi yapılarak sanıkların beraatlerine karar verilmesi,