Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1970 K.2025/12030

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, cezanın haksız olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin cezanın haksız olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırma olduğuna, hukuksal dayanaktan yoksun olduğuna; sanık ...'in temyiz isteminin haksız ceza verildiğine, olayla ilgisinin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün hukuksal dayanaktan yoksun olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, tutanaklara ve beyanlara göre sanıkların eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.