Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19888 K.2025/9417

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'nın olay tarihinde gündüz vakti diğer sanık ... ile birlikte şikâyetçilerin evine rızaları hilafına girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 116/1, 119/1-c, 33/1. maddesi delaletiyle 31/3. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri gereğince hesaplanan 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının, 11.06.2015 olan suç tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,