Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19918 K.2023/8314

I - Sanık müdafiinin hırsızlık suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından dava açıldığı ve Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli kararı ile her iki suçtan da mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 10.05.2022 tarihli ilâmı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına karar verildiği, bu karar üzerine yerel mahkemece sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

hırsızlık suçunun kesinleşmiş olması nedeniyle yeniden kurulan bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin hırsızlık suçuna ilişkin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II - Sanık müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: