Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19935 K.2024/91

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/56984 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek anılan Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince cezalandırıldığı somut olayda, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince sanığın üzerine atılı basit hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, bu hususta karar tarihinden sonra yürürlüğe giren değişiklik gereğince mahallinde uyarlama yargılaması yapılabileceği düşünülerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın müştekinin kontak anahtarı üzerinde ve çalışır vaziyette bıraktığı aracını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde i isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre eylemin gece vakti işlendiği ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında, kanun yararına bozma kararı sonrası sanık hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılana ait kontak anahtarı üzerinde ve çalışır vaziyette park edilmiş olan aracını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereği hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR