Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19974 K.2024/3425

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 23.03.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımlarından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.04.2023 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu; sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde.

25.10.2019 tarihli kararın, usulüne uygun olarak sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği ve temyiz edilmeden 19.11.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; sanığın, söz konusu kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.03.2023 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hâle getirme istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.