Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2003 K.2025/11060

I.Sanık hakkında konut dokulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.09.2019 tarihli ve 2019/1763 Esas, 2019/1463 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair şikâyetçi ve diğer sanıkların soyut beyanlarından başka kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikâyetçinin , olay tarihinde 04.00-05.00 saatleri arası uyandığında cep telefonunun olmadığını beyan etmesi ve alınan HTS kaydına göre, telefonun şikâyetçiye ait hatla 07.00'da kullanıldığının anlaşılması karşısında, 07.00'da yapılan görüşmenin, şikâyetçiye ait olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eylemin gündüz saatlerinde işlendiği kabul edilerek sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.