Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/201 K.2024/12652

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın ... Benzin İstasyonu içindeki ... adlı iş yerinde, sipariş almak için sırada bekleyen katılanın montunun cebinden suça konu cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b-h maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından; sanığın adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 tarihli ve 2008/876 Esas - 2009/395 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2007 Tarihli ve 2007/55 Esas - 2007/893 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesinde düzenlenen "hırsızlık" suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda tekerrüre esas alınan anılan hüküm ile ilgili tarafların uzlaşması nedeniyle aynı Mahkemenin 25.05.2018 tarihli ek kararı ile davanın

uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği ve ek kararın 08/06/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olan 09.09.2013 tarihinde kesinleşen Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 tarihli ve 2008/876 Esas - 2009/395 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesine uyan suçtan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

2. Dairemizin 22.06.2021 tarihli ve 2020/12627 Esas - 2021/12743 Karar sayılı bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 08.10.2015 tarihli kararda sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2008 tarihli ve 2006/817 Esas - 2008/1110 Karar sayılı mahkumiyet kararının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde,

daha ağır cezayı içeren İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2007 Tarihli ve 2007/55 Esas - 2007/893 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına rağmen sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2008 tarihli ve 2006/817 Esas - 2008/1110 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 267/1. maddesinde düzenlenen iftira suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 tarihli ve 2008/876 Esas - 2009/395 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,