Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20116 K.2024/21391

Kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, haricen satın aldığı ve bir kısım eksiklikler nedeniyle trafikten men edilerek Emniyet Müdürlüğü bahçesi içerisinde bulunan bina eklentisi niteliğindeki otoparka çekilen mobiletini, köyüne gitmek amacıyla bulunduğu yerden gündüz vakti alıp götürmesi biçiminde gerçekleşen eylemin eylemine uyan, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 290/2 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre,

aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile duran 1 yıl 1 ay 16 günlük süre de çıkartıldığında) 24.01.2008 olan mahkûmiyet tarihi ile inceleme konusu olan 31.03.2022 karar tarihi arasında dolduğu gözetilerek sanık hakkında anılan suçtan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,