Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20137 K.2024/7560

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, mahkûmiyete yeterli delillerin olmadığına, verilen cezanın çok yüksek olduğuna, lehe hükümlerin dikkate alınmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2021 tarih, 2021/1 Esas, 2021/625 Karar sayılı ilamını sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin ayrı ayrı istinaf ettikleri, ancak Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.03.2022 tarihli kararında sanık ...'ın istinaf talebi hakkında bir karar verilmediği, suçu birlikte işleyen sanıklar hakkında istinaf taleplerinin birlikte tek bir karar halinde incelenerek karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi,