Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20153 K.2024/16645

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

Mahkemece kısa karar ve gerekçeli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olarak belirtilerek sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, 22.05.2023 tarihinde tebliğ edilen kararı, 05.06.2023 tarihinde temyiz eden sanığın 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği hükmedilen cezanın sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,