Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20205 K.2025/17409

I) Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 27.09.2022 tarihli 2021/17264 Esas, 2022/12442 Karar sayılı kararındaki, temyiz eden sanık ... hakkındaki bozma sebebinin, temyiz etmeyen ve hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'a sirayet ettirilmesinin, hükümlüye bozmadan sonra verilen 13.02.2023 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, hükümlünün temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde etkin pişmanlığa ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin, değer azlığına ilişkin aynı Kanun'un 145. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.