Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20211 K.2025/21903

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, eksik inceleme yapıldığını, suç vasfında sanık aleyhine olacak şekilde hatalı değerlendirme yapıldığını, iddia edilen zararın miktarlarının suç tarihi itibari ile denetime uygun olarak ortaya konmasını, belirlenmesini rapor aldırılmasını, sanık lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmasını, sanığa fazla ceza verildiğini, sanığın cezalandırılmasını gerektirir nitelikte gerekçeler ortaya konulmadığı, gerekçeli karada yeterli ve olması gereken gerekçelerin olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;