Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20310 K.2025/2682

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin ikametinin bahçesinde bulunan depodan dört adet jant ve banyo kazanını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 24.12.2015 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 30.06.2022 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,