Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20359 K.2025/24265

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın varsayıma dayalı olarak cezalandırıldığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, iddianamede yer almayan maddeden cezalandırılarak suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç saatlerinin kesin olmadığı hâlde suçun gece işlendiğinin kabul edildiğine, şartları oluşmadığı hâlde tekerrür hükümlerinin uygulandığına,

sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp ayrıca temel cezanın alt hadden uzaklaşılarak belirlenmesinin ceza adaleti ve cezanın şahsileştirilmesi ilkelerine aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli şüpheden uzak delil bulunmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;