Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20371 K.2023/8530

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından; Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden: Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafileri ve sanık ...'nın temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığın suçu ikrar ettiğine, etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanması gerektiğine, kanundaki indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine, suça konu malın değerinin az olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulandığı halde ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 138/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden anılan uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,