Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20390 K.2025/12039

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/111 Esas, 2014/129 Karar sayılı ilâmında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun kararda belirtilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Soruşturma evrakının içeriğine göre eylemin saat 04:50 sıralarında gerçekleştiği, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş doğuş saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak saat 05:32 olduğu ve saat 04:32 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin sona erdiği anlaşıldığından atılı suçun gündüz işlendiğinin kabulü gerekirken 4237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Kabule göre de.