Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20424 K.2025/23516

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2 katılana karşı ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası verildiği, o yer Cumhuriyet savıcının ve sanık müdafiinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki sonuç cezalarındaki "1 yıl 4 ay" ibarelerinin "1 yıl 4 ay 20 gün" olarak değiştirilmesine dair verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın pişman olup mağdurların zararını gidermesine rağmen kendisine ceza verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;