Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20516 K.2025/23500

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, kararın hatalı olduğuna, söz konusu bahçenin önceden babası ...'a ait olduğuna ve uzun yıllardır kendisi tarafından bakımı ve ilaçlamasının yapıldığına, doğal olarak bakımı, masrafı kendisi tarafından yapılan ve yetiştirilen meyvelerin tarafından toplanmasının hırsızlık suçunu oluşturmayacağına, ayrıca ihale alıcısı tarafından kendisine herhangi bir ihtar veya tahliye kararı gönderilmediğine, bu nedenle mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;