Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20552 K.2023/8775

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın polis aracının camını kırması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, söz konusu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 26.03.2015 tarihli ilk mahkûmiyet karar tarihinden bozma sonrası mahkûmiyet karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,