Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20766 K.2025/1695

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın savunmalarında, katılanın mevzuat gereği 24 saat açık tutması gereken genel tuvaleti saat 20:00 sıralarında kapatması nedeniyle ışıklı panoyu görüp gelen vatandaşların tuvaletin açık tutulmaması nedeniyle kendi iş yeri ve çevresinde ihtiyaçlarını görmesine sinirlendiğini söylemesi karşısında, bu hususların araştırılarak sonucuna göre tüm suçlar açısından sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,