Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20781 K.2025/19836

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan ve şikâyetçi ...ya yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan ve şikâyetçi ...ya yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Muğla Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 27.03.2023 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,