Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20906 K.2023/5646

Kanunu'nun 116/4 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2011 tarihli ve 2008/526 Esas, 2011/565 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 15.09.2014 tarihli ve 2013/26533 Esas, 2014/20765 Karar sayılı ilâmı ile cezanın "12 ay" şeklinde düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmiştir. Hükümlünün iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için uzlaşma talebinde bulunması üzerine talebin reddine dair Sivas

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2008/526 Esas, 2011/565 Karar sayılı ek kararını takiben, hükümlünün yeniden talepte bulunması üzerine daha önceden bu konuda karar verildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2008/526 Esas, 2011/565 Karar sayılı ek kararına karşı hükümlünün itirazda bulunması üzerine Sivas

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2022/70 Değişik İş sayılı kararı ile kesin olarak itirazın kabulü ile uzlaşma işlemlerinin yapılması için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/21621 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61269 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61269 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2022/70 Değişik İş sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de.

7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253/1-b maddesinin 5. alt bendine 5237 sayılı Kanun'un 117/1. maddesinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçunun, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde ortak hüküm olarak düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi halinin uzlaştırma kapsamına alındığı ve benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

17. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2020/6990 Esas, 2020/3153 Karar sayılı ilâmında "....Sanıkların eylemi uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 116/4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğundan...." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli halinin uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeden,

itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir..” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2022/70 Değişik İş sayılı kararı ile "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz" hükmünün 09.07.2009 tarihinde yürürlüğe girdiği,

dosyadaki suç tarihinin ise 11.05.2008 olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.01.2013 tarihli ve 2012/1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 119. maddesi kapsamındaki nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu, 5271 sayılı Kanun'un 253/1. fıkrası “b” bendi 3. no.lu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan;

hükümlünün üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli halinin uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Sivas