Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20942 K.2024/514

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60201 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/420 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 13/02/2020, iddianame düzenleme tarihinin ise 09/03/2020 olduğu, Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/895 esas sayılı dosyasının suç tarihinin 29/01/2020, iddianame düzenleme tarihinin ise 27/07/2020 olduğu, her iki suçun da 09/03/2020 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumuna ait kamu malı niteliğindeki eşyalara zarar verme eylemlerinin;

benzer mahiyette olduğu ve suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alındığında, söz konusu dosyalar birleştirilerek sanığın tek bir suç işleme kararı doğrultusunda hareket edip etmediğinin, dolayısıyla hakkında zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin uygulanma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın 29.01.2020 tarihinde hükümlü olarak bulunduğu Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu B Blok 1. Koridor B Alt Tek 1 No.lu odadaki eşyalara zarar verdiği, sanığın yine 13.02.2020 tarihinde Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bekleme odası içerisinde bulunduğu esnada içi camlı olan kabloyu kırdığı, kalorifer borularını söküp yırttığının anlaşıldığı, sanığın 13.02.2020 tarihli eyleminden dolayı kamu malına zarar verme suçundan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/420 Esas, 2020/923 Karar sayılı kararı ile mahkûm edildiği, bu eylemin iddianame tarihinin 09.03.2020 olduğu,

anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmeksizin kesinleştiği; yine sanık hakkında 29.01.2020 tarihli eyleminden dolayı kamu malına zarar verme suçundan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/895 Esas, 2020/1431 Karar sayılı kararı ile mahkûm edildiği, bu eylemin iddianame tarihinin 27.07.2020 olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün de istinaf edilmeksizin kesinleştiği, her iki suçun da 09.03.2020 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alınarak,

bu eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşılmakla, dosyaların birleştirilmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR