Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20965 K.2024/2056

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58195 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2009 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ise kesin nitelikte adlî para cezasına karar verildiği, hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09/02/2021 tarihli ve 2020/31673 esas, 2021/1753 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında yalnızca hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerekirken, mükerrer cezalandırmaya yol açacak şekilde ayrıca evvelce kesinleşen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan yeniden hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2009 tarihli ve 2005/624 Esas ve 2009/13 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün verilmekle kesin nitelikte bulunduğu,

Yargıtay 22. Ceza Dairesinin, 22.12.2015 tarihli ilâmı ile onanan hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün itiraz üzerine Dairemizin 09.02.2021 tarihli ve 2020/31673 Esas, 2021/1753 Karar sayılı ilâmı ile yalnızca hırsızlık suçu yönünden anılan kararın bozulmasına karar verilmesine rağmen, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonunda, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tekrar mahkûmiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında,

sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mükerrer olarak cezalandırılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR