Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20982 K.2024/2501

itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN

Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60284 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2021 tarihli ve 2021/332 değişik iş sayılı kararının bozulması halinde, sanığın denetim süresi içerisinde 09/08/2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2022 tarihli ve 2021/422 esas, 2022/216 sayılı kararının yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2014 tarihli kararının 06/01/2015 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 09/08/2017 kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2021 tarihli ve 2020/116 esas, 2021/178 sayılı kararı ile hükmün açıklandığı,

anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesini takiben Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05/04/2021 tarihli ve 2021/553 esas, 2021/735 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına dayanak teşkil eden Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2014 tarihli kararının konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılmış bir dava bulunmadığı,

kabule göre de usulüne uygun kesinleştirilmediği ve gerekçesiz olduğundan bahisle bozulması üzerine kabule göre yapılan bozmaya göre uygulama yapılarak kararın sanık müdafiine 21/04/2021 tarihinde tebliğ edilmesini takiben sanık müdafii tarafından yapılan itirazın Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2021 tarihli ve 2021/332 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleştirildiği,

Dosyanın bozma sonrası 2021/422 esasa kaydının yapılarak ilk bozma sebebine göre uygulama yapılarak sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasını takiben konut dokunulmazlığı suçundan sanık hakkında düzenlenen iddianame ile açılan davanın 2022/66 esas numarasına kaydedildiği, sonrasında 2022/66 esas numaralı dosyanın 2021/422 esas numarası ile birleştirilmesine karar verilerek yargılamanın 2021/422 esas numarası üzerinden yürütüldüğü,

Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2022 tarihli ve 2021/422 esas, 2022/216 sayılı kararı ile bu sefer de hem ilk bozma sebebine hem de kabule göre uygulama yapılarak denetim süresi içerisinde işlendiği iddia edilen suçun denetim süresi içerisinde işlenmediğinden bahisle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilerek birleştirilmesine karar verilen 2022/66 esas sayılı dosyanın tekrardan tefrikine karar verildiği anlaşılmakla,

Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30/09/2014 tarihli ve 2014/1868 soruşturma, 2014/585 esas, 2014/420 sayılı iddianame ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, konut dokunulmazlığına ihlal suçundan kanuna uygun bir iddianamenin hazırlandıktan sonra dosyaların birleştirilmesi ve sanığın bu usulüne uygun olarak hazırlanan iddianameye karşı savunması alınarak karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.02.2014 tarihli ve 2013/13-274 Esas, 2014/78 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; dosya kapsamına göre. Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2014 tarihli ve 214/585 Esas sayılı iddianamesinde sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, anılan suçtan dava açılması sağlanmadan, 5271 sayılı Kanun'un 170. ve 225. maddelerine aykırı olarak iddianamede belirtilen sevk maddelerinin dışına çıkılıp sanığa 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 ve 119/1-c. maddelerinden ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/1 119/1-c ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR