Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21014 K.2024/1799

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58043 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 25/09/2018 tarihli ve 2016/8681 esas, 2018/11178 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanığın, müştekiye ait motosikleti çalmak amacıyla direksiyon kilidini kırması şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan motosiklet ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,...Bozmayı gerektirmiş" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Sanıkların müştekiye ait otomobilin kilit ve direksiyon muhafazasına zarar verip düz kontak suretiyle çalmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kaldığı ve ayrıca mala zarar verme suçundan da sanıkların cezalandırılamayacağı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Hükümlülerin şikâyetçiye ait aracı düz kontak yaparak çaldıktan sonra otomobilin kilit ve direksiyon muhafazasına zarar vermeleri nedeniyle hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca hükümlülerin mala zarar verme suçundan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR