KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/21054 E., 2024/2784 K.·Kanunyararına Bozma Suça İnceleme Konusu Kanun Yararına Bozma Yoluna
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/74 E., 2015/510 K.
- Şikâyetçi
- ...
- Sürüklenen çocuk
- ...
- Suç
- Mala zarar verme
- Karar
- Mahkûmiyet
- Başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
582 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59177 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
" Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından mala zarar verme suçu yönünden verilen 21/05/2015 tarihli kararın bu suç yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilerek hırsızlık suçu bakımından Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/9308 esas, 2019/10965 karar sayılı bozma ilâmı sonrası, mala zarar verme suçu yönünden Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09/01/2020 tarihli ve 2019/855 esas, 2020/11 sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu düşünülerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının anılan maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından mala zarar verme suçu yönünden verilen 21.05.2015 tarihli kararın bu suç yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilerek hırsızlık suçu bakımından Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/9308 Esas, 2019/10965 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası, mala zarar verme suçu yönünden Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.01.2020 tarihli ve 2019/855 Esas, 2020/11 Karar sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki düzenleme gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 2 ay 6 gün hapis cezasının,
5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/74 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/21054, K. 2024/2784, 21 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama