Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21065 K.2025/845

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62049 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanıkların eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, bu hali ile anılan Kanun'un 66/1-e, 67/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 27/10/2008 ile kararın verildiği 23/03/2021 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlülerin, çalıntı olduğunu bildikleri suça konu aracı kabul etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 67/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 27.10.2008 olan suç tarihi ile 23.03.2021 günü verilen inceleme konusu karar tarihi arasında dolduğu gözetilmeden hükümlüler hakkındaki suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine,

yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR