Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21098 K.2026/263

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "teşdiden ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 51. maddesinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın hesabından olay günü gündüz vakti birden fazla işlem ile toplamda 10.256,00 TL’nin havale edilmesi karşısında, sanık hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle koşulları oluştuğu halde, zincirleme suç hükümleri gereğince cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.